Definitie
High Dynamic Range bewerking. Een techniek die meerdere belichtingen van dezelfde scène — genomen bij verschillende sluitertijden — combineert om één enkele afbeelding te produceren met details bewaard in zowel hooglichten als schaduwen. Veel gebruikt in architectuurfotografie, interieurfotografie en vastgoedlistingafbeeldingen, waarbij het contrast tussen heldere ramen en donkerdere kamerinterieurs meer is dan één belichting kan vastleggen.
